مهم نیست که آدم کم کار کنه. مهم اینه که اون جنبه ی ناخودآگاه آدم از کار نیفته. یه وقتایی یه دفه یه چیزی یه صدایی یا یه خاطره ای به من می گه ناخوداگاهم بیداره و داره به م خط می ده. خستگی در کردن هم جزو فعالیتهای روزانه ی من هست. خوابیدن. خیلی وقتها، این چن روزه تا اذان صبح بیدار بوده ام. بعد دیدم که بهتره کار نکنم چون دارم در جا می زنم. باید برم استراحت کنم. چون اگه ندایی که از ناخوداگاهم به گوش می رسه رو نشنوم بام لج می کنه. تا یه هفته نمیذاره که کار کنم.
برچسب:
نویسنده: هستی بختیاری